جعفر شهرى باف
267
طهران قديم ( فارسى )
قسمى تره كوهى كه داراى برگى نازك و تندى و تيزى زيادتر مىباشد لطيفكننده و جهت درد معده و روده و خوشبو كردن دهان قوى الاثر مىباشد . تره تيزك علاج امراض : امور جنسى ، زخم و جراحات ، جگر و طحال ، تركيدگى و خشكى ناخن ، شهوت و منى ، گير و ثقل با طبيعت گرم و خشك موافق سردمزاجها . خوردن ترهتيزك شير و بول را زياد كرده ، گير و ثقل جگر و طحال را بر طرف نموده ، سنگ كليه را ريزانده ، تحريك جماع داده منى را زياد مىكند . ضماد تره تيزك كوبيده زخم و جراحات را بهبود بخشيده پاك مىكند . خوردن ناشتا از آن بدبوئى زير بغل را رفع و ضماد او به تنهائى لك سرخ و سفيد و با عسل لك و پيس سياه و سفيد را پاك مىكند . خوردن تره تيزك با تخممرغ نيمبند در تحريك باء سردمزاجها بيمانند مىباشد . گذاشتن كوبيدهء تره تيزك با زهرهء گاو بر ناخن خشكى و تركيدگى ناخن را بر طرف ميسازد . چون تخم خارخسك را مكرر با آب تره تيزك بپرورند ( پيوسته آب آن را تازه گردانند ) خوردنش در توليد منى و تحريك شهوت بيعديل مىباشد . چنانچه انار ترش را با آب تره تيزك آبيارى كنند انار شيرين بياورد . خوردن زياد آن باعث سردرد و سبب سده و گير و ثقل و جمع شدن پوست و تاريكى چشم و رفع ضرر آن را سركه و كاسنى مىكند . گرممزاجها بايد از خوردن آن اجتناب ورزيده ، از آنجا كه كمترين ضرر او